IJzergebrek,
hoe komt het en wat doe je eraan.
((c) van
onze laboratoriummedewerker)
Het effect
Voorjaar 2002:
Het seizoen is weer begonnen en dat betekent dat je de winter goed hebt
moeten overleven om in de voorjaarsklassiekers goed te zijn. Want ben je
niet goed genoeg, dan wordt je er op het kantje zeker af gereden. Ben je
net
niet goed genoeg, dan spant het erom. Mij overkwam dat laatste: de winter
redelijk doorgekomen, in het voorjaar aan het opbouwen en dan moet je de
ronde van Groningen rijden. Wat gebeurt er? Je zit 50 kilometer lang voorin
en dan komt de man met de hamer. Er rijden echter nog genoeg groepen achter
om weer aan te pikken. Dat doe je dan ook, maar je bent al verschrikkelijk
diep gegaan en je moet nog ruim 100 kilometer! Je geeft het niet op en
finisht in het laatste peloton. Moe maar voldaan keer je terug naar huis,
om de volgende dag weer vroeg op te staan en op weg te gaan richting Rucphen,
want daar is de Dorpenomloop.
Met benen die
vol melkzuur zitten ga je met goede moed van start. Na 30 km wordt het
hele peloton uit elkaar gereden, dus dat wordt weer afzien op het kantje
vandaag. Na 50 kilometer komt er zo’n 70 man weer bij elkaar. Maar
niet de kracht hebbend om weer naar voren te rijden, moet ik weer zien
te overleven op het kantje. Dat betekende in mijn geval VOL in het rooie
rijden en dat hou je ook maar beperkt vol. Na zo’n 90 kilometer legde ik
het loodje en moest ik de koers verlaten. Al met al een goed weekend, niet
verwacht dat het zo goed zou gaan.
De volgende
dag zere benen (hoe kan het ook anders) dus een uurtje “pierewaaien”. Dinsdags
nog steeds zere benen dus maar weer rustig aan fietsen. Woensdag toch maar
een lange dag maken, maar na twee uur helemaal naar de klote, afzien om
thuis te komen, ik snap er niets van. Als je moe bent moet je rusten, dus
donderdag gehele dag rust, vrijdag een uurtje en zaterdag ook een uurtje
op de fiets.
Dan is het
zondag, tijd om weer te gaan knallen! Dus een wedstrijd in het Belgische
St. Truiden opgezocht, en met frisse moed van start. Na ruim 50 kilometer
is het ineens gebeurd met me. Ik krijg de benen niet meer rond, dus afgestapt
en gedesillusioneerd naar huis. ’s Maandags naar de huisarts om bloed te
laten prikken, wat blijkt? Mijn Hematocriet en Hemoglobine zo’n 10% lager
dan normaal en daarmee is het niet van het weekend herstellen verklaard.
Je krijgt van de dokter voor 4 weken ijzerpillen, en meestal merk je al
na een week een forse verbetering. Je maakt de pillen natuurlijk netjes
op en alles is weer in orde, maar de grote vraag is natuurlijk hoe voorkom
je dit?
Wat is IJzertekort?
Ijzertekort
wordt ook wel bloedarmoede genoemd, het bloed heeft een tekort aan het
eiwit hemoglobine. Hemoglobine is het belangrijkste bestanddeel van de
rode bloedlichaampjes, en het is ook de stof die het bloed de rode kleur
geeft. Het neemt zuurstof in de longen op en levert het af bij de spieren.
Het hoofdonderdeel van hemoglobine is ijzer. Een tekort aan ijzer leidt
daarom automatisch tot bloedarmoede. Een tekort aan ijzer kan ruwweg twee
oorzaken hebben:
1. Onvoldoende
inname van ijzer (onvolledige voeding) kan tot ijzergebrek en dus bloedarmoede
leiden. Ook problemen met het opnemen van ijzer uit de voeding valt onder
deze noemer.
2. De oorzaak
kan ook liggen in een te groot ijzerverlies. Elk bloedverlies betekent
ijzerverlies, dat uit de ijzerreserves zal worden aangevuld. Ook ernstig
zweten of langdurige eentonige beschadigingen van rode bloedcellen door
lichamelijke inspanning kunnen tot een verlies van ijzer en tot bloedarmoede
leiden, dit laatste is bij wielrenners vaak het geval.
Om een tekort te voorkomen moet je dus op je voeding letten. Enkele tips:
Joost Kiewik